Menu

KORKU İMPARATORLUĞU


korku-imparatorlugu

Ben bugün hayata yeniden başlıyorum. Korkaklardan korkmadan…

Epeydir beklediğim sarı güllerimin bir kaç yeni gonca açması,bana yeni umutlara inanmam gerektiği işaretini verdi.

İçimdeki sıkıntılar,umut goncaları ile şenlendi.

Son günlerde tanıdığım-az tanıdığım, sevdiğim yada sevemediğim insanlar düzen değiştirmekle suçlanıp,tutuklandığı yada arandığı bu sıkıntılı son günlerde..



Bir gazetecinin uyarısı ile “Kimse bana olmaz demesin” uyarısı beni tekrar tekrar olan yaşanmış senaryolara doğru, içimde yolculuğa çıkardı.

Bir dostum var, benden epeyce büyük, yaşamışlığı yaşından da öte.

Meclisin en genç üyesi olarak, umutlarla dolu seçilmişti. 1978 Meclis grup başkan vekilliğine getirilmiş, düzen ve kanunlar çerçevesinde ülke hizmetinde idi.

Hiç kimse bana olmaz diye düşünmesin’ tarifine aynen uygun olarak, bir gün evinden alındı. Doğru , Zincir bozan…………

Kendini düşünmüyor geride bıraktığı karısı ve iki çocuğuna karşı sorumluluk duyuyordu. Maaşından başka bir geliri olmayan Metin milletvekilim, yine neyle suçlandığı tam belli olamadan teslim olurken, cesur karısı "Bir adım geri adım atarsan aileni yok bil"demişti.

O’da inançlarından geri duracak değildi.

Dönemin Başbakanı, Muhalefet Partisi önde gelenleri, sakıncalı görülen tüm piyadeler, bir arada olacaklarını bekledikleri o zorlu aylara girdiler.

Tıpkı bugünküler gibi……………..

İddianame de yoktu yine, bugünkü gibi .……………….

O gün oradakiler, ülke hizmet yarışında birbirlerine girmiş olsalar bile, kader arkadaşlığını başarıyorlardı. İçlerindeki kelebek ise asla tutsak edilemeyecek cinstendi…

Benim Metin dostum hiç dönmedi bir daha zirvelere. Çünkü o gün düşüncelerini kürsüden anlatırken, burnundan kan gelen idealist yaklaşımın ve iyi niyetinin cezasını çekmişti. Sakıncalı piyade olmuştu bir kere…..

Ne değişti ?Ne zaman değişti? O gün onlardan korkanları düzen getirdi. Onların karşısında ezildiğini düşünenler yeni bir düzen ve iktidarla geldiler. İktidara gelenler, bilmiyorlar ki korku imparatorluğunun başına geçtiklerini.

Korkak olacaklarını, hem de çok. Düzen değişecek diye …………….

Korkmayın düzen değişmeyecek, Korku imparatorlarının sahiplerinden başka.

Bugün yıkılmış imajı ile yerlerde, yarın imparotorluğunun başına korkanların kimliklerinden başka.

Simdi anlıyorum benim Metin dostumu. O biliyordu bir kez daha, ailesinin hakkını yemek istemedi.

Korkmak istemedi hiç kimseden hiç bir şeyden…..

Geç kalsada Baba oldu Koca oldu Dede oldu…..

Ve açan goncaları seyretti ve inancını kaybetmedi….

Goncalar açacak gül olacak ve bir gün bu film senaryosuna bir kişi çıkıp başka bir final yazacak……………

Tıpkı atasözündeki gibi

Korkunun ecele faydası yok………………………